Donna en Karrimh zegevieren derde jaar op rij!

Kringkampioene Indoor 2009 L1 A/B

WK Endurance 2008

Rosalie Mol in B-kader pony´s

Donna Oudshoorn kampioen 2007

De KNHS Endurance vereniging heeft de kampioenen over het gehele seizoen 2007 bekend gemaakt.

In het overall klassement werd onze Kringgenote Donna Oudshoorn uit Liesveld met haar NRPS-er Karrimh (Krimh) als kampioen aangewezen.

Donna was, net voor het bekend worden van deze uitslag, al opgenomen in het Nationale B-kader van de Endurance. Met de begeleiding van bondscoach Mechteld Gerding hoopt zij na enige maanden naar het A-kader te kunnen doorstromen.

Hartelijke felicitaties en veel succes!

Heel Holland helpt Neel

Nog maar ruim een jaar geleden zaten Neel van Klei en ik tot diep in de nacht te werken aan onze kür op muziek op Intermediare I niveau voor Breda Hippique. Wat begon als concurrenten in de ring, groeide uit tot een hechte vriendschap. Ons hoogste doel kwam in zicht: de Grand Prix. Toen we eind vorig jaar de grote overstap samen zouden wagen, viel voor Neel deze droom in duigen. Haar lichamelijke klachten kregen een naam: Neel heeft MS.

Amper een maand later brandde tot overmaat van ramp haar huis volledig af. Al haar spullen waren verwoest en het ergste: Sjors, Sjimmie en Spike, haar drie honden kwamen om.

Het werd tijd om in actie te komen; ik schreef een brief aan Wendy van Dijk. Haar nieuwe programma Heel Holland helpt bood mij de kans voor Neel een verschil te maken. Met behulp van vele sponsors kon ik haar nieuwe spullen aanbieden die door de brand verwoest waren: een bankstel en een bed (Heeren van Suylighem), dekbed en kussens (pensionstal de Oldershof), een gesigneerde jas van Anky van Grunsven, een rijbroek (Drunens Ruiterhuis), een laptop (Triple P), een hoefsmidbezoek (Rob van Nassau), winterkleding (Eddy Zwijnenburg), hondenvoer (van Zandwijk), kaarten voor Guus Meeuwis, een bezoek aan een schoonheidssalon (Willy Vlot) en de kapper en een overnachting in Preston Palace.

Na een etentje samen verraste ik Neel met een podium vol spullen. Bovendien ontving ik van heel veel vrienden en bekenden van haar lieve berichtjes, die ik haar in een boekje aanbood. Neel reageerde erg emotioneel, maar achter de tranen zag ik eindelijk weer een lach.

Toch wilde ik nog iets doen voor onze gezamenlijke passie. Byoux, haar paard, is het enige wat voor Neel overblijft, haar rots in de branding. Dat houvast wilde ik graag wat steviger in haar handen drukken.

Dankzij Anemone Horse Trucks en De Heus (Besterly veevoeders) kon ik Neel in de studio maar liefst 2 jaar brokken, hooi, stro en stalling aanbieden!! Haar dierenarts Kurt geeft Byoux een check-up en zorgt het komende jaar voor de entingen en ontwormingskuren.

Langs deze weg willen Neel en ik graag de geweldige sponsors en alle vrienden en bekenden ontzettend bedanken voor de fantastische steun!!

Lianne Crielaard

Endurance

Onze Kringgenote Donna Oudshoorn en haar NRPS ruin Karrimh hebben zaterdag 1 september de 20ste editie van de oudste endurance in Nederland gewonnen. De langste afstand, die over 120 km, werd met een gemiddelde snelheid van 14,7 km/h volbracht.

Vrijwel de gehele wedstrijd werd samen met Carmen R en Karin Spanjersberg gereden. Karin moest echter halverwege afhaken, waarna Donna en Carmen samen verder reden. In de laatste van de 4 rondes koos Carmen, die met een van haar jongere paarden reed, er bewust voor het in het laatste stuk "rustig aan te doen". Donna was er echter op gebrand deze bijzondere endurance op haar naam te schrijven en in een eindsprint werd in de laatste 3 km Marian Leytens voorbij gereden.

Donna en Karrimh waren al eerder opgevallen in de Fasna Trail (die tevens als Nederlands Kampioenschap geldt), waar zij als 4e van Nederland eindigden.

EK Arabieren, Oostenrijk

Donna Oudshoorn uit Liesveld heeft met haar paard Adami (Krimh x Svetlana x Abdullah) 2x zilver behaald tijdens het Europees Kampioenschap voor Arabische Volbloedpaarden, dat tijdens het tweede weekend van augustus 2007 in Stadl Paura, Oostenrijk, werd gehouden.

De combinatie werd zowel in het Allround klassement als bij het Springen Reserve Kampioen van Europa. In het springen werd niet eerder door een Nederlandse combinatie bij de volbloed Arabieren ooit een medaille behaald. In het Allround kampioenschap (liberty, dressuur, springen, classic pleasure, speed, pole bending en cross country) waren de Nederlanders de enige Europese combinatie die aan alle 7 onderdelen meededen en hierin punten verzamelden. In de disciplines classic pleasure, speed en cross (zie foto, gemaakt door Tara) werden Donna en Adami zelfs eerste. In 3 dagen werd totaal 12x gestart en werd de combinatie ook 12x geplaatst. Een ware lintjesregen dus en ons land heeft met deze combinatie haar visitekaartje afgegeven.

Kringgenoten op EK´s 2007

		Onze Kringgenote Mara de Vries, die met L’Espri DVB is opgenomen in het EK team Junioren, sloot haar eerste EK bij de Junioren af met een 9e plaats (68,150%). Het team, bestaande uit Chantal en Michelle van Laanen, Mara de Vries en Merel Peper, sleepte het zilver binnen in de landenwedstrijd. Het EK Junioren (tot 18 jaar) werd van 11 t/m 15 juli 2007 gehouden in Nussloch, Duitsland. L'Espri is in eigendom van Jaap Wissekerke en Dressuurstal Van Baalen. Mara is lid van de Biesboschruiters en heeft L’Espri DVB (v. Beaujolais) pas sinds een aantal maanden te rijden. De combinatie traint dagelijks bij Coby van Baalen.
bron foto: Dressuurstal Van Baalen

Het Nederlandse Ponyteam (jeugd t/m 16 jaar) dressuur heeft de zilveren medaille gewonnen op de Europese Kampioenschappen Pony´s, die van 18 t/m 22 juli 2007 in het Duitse Freudenberg werden verreden.

Onze Kringgenote Angela Krooswijk scoorde 72% met Power and Paint en werd vijfde. De pas dertienjarige debutante Antoinette te Riele passeerde met Danny Boy ook de grens van 70% en eindigde op de zesde plaats. De zeer koele startamazone Kimberly de Jongh met Just You ’n Me finishte als achtste met 68%. Biesboschruiter Maria van den Dungen en Pan Tau, die op een twaalfde plaats eindigden, mochten niet starten in de individuele finale. In de troostfinale wisten zij nog wel op een tweede plaats te eindigen.

Ook in de individuele dressuurfinale moest het Nederlandse trio de Duitse top voor laten gaan. Angela Krooswijk werd met Power and Paint vierde; vorig jaar behaalde deze combinatie tijdens het EK nog brons. “De Duitsers waren te sterk. Power liep goed, maar er hadden dingetjes beter gekund”, was Angela’s reactie. Haar debuterende teamgenootjes Antoinette te Riele met Danny Boy en Kimberly de Jongh eindigden op de vijfde en zesde plaats.    (bron: KNHS)

Hippos op CHIO Rotterdam

Tijdens het CHIO in Rotterdam mocht Hippos met vier ruiters aan de start verschijnen in de halve finale van de Zuid-Holland cup. Dit betekent dat je, met vier leden van je vereniging, twee mensen Z laat rijden en twee mensen M.

Hippos verscheen in de halve finale met Sonja Lemmers met Tollisto in de M2, Karin Sterrenburg met Verona in de M1, Kelly van de Bergh met Rosco en Patricia Inpijn met Broere Karmijn in de Z2. Het was al jaren achtereen gelukt om bij de beste tien in de voorronde te eindigen en dus de halve finale tijdens het CHIO te mogen rijden. Helaas was het nog nooit gelukt om de finale te bereiken.

Op zaterdag tijdens de halve finale reed het team van Hippos nette proeven en goede punten. Het was tot aan het eind spannend, maar om half 5 hoorden we dat we de volgende dag de finale mochten rijden!

Iedereen was redelijk zenuwachtig, alhoewel de finale bereiken al een geweldig resultaat was. De resultaten waren prima deze dag, met als uiteindelijke resultaat dat Hippos vierde was geworden!!!

We kregen mooie linten omgehangen en we mochten allemaal met ons team naar het hoofdterrein. Daar werden de prijzen uitgereikt en was er een hard applaus. Dit was echt geweldig! Natuurlijk hoorde daar een lange ereronde bij terwijl het publiek bleef klappen. Wat een ervaring!!

Het bestuur van Kring Merwede feliciteert Hippos met dit prachtige resultaat!

Rosalie Mol - Ned.Kamp. D/M2

Hallo allemaal,

Ik ben Rosalie Mol en woon in Oosteind. Mij is gevraagd een stukje te schrijven voor Kring Merwede, dus hier komt het dan:

Op mijn derde begon het allemaal, ik kreeg een bonte shetlander, genaamd Floris. Met Floris maakte ik geregeld ritjes in de voortuin. Omdat Floris zo eigenwijs was lag ik er meer naast dan dat ik erop zat, maar ik ging toch door. Op een gegeven moment ben ik ook op de manege in Oosteind gaan rijden en weer iets later deed ik dit ook met Floris. Op een dag ging ik weer een paar eigenwijze rondjes rijden met Floris op de manege, en toen ik klaar was en uit de bak stapte zei een mevrouw tegen mij: ”Oh, ik had helemaal niet gezien dat het een pony was, ik dacht dat het een koe was.”

Op die manege stond ook een C-pony, een bruine ruin die Moonlight heette. Mijn vader en moeder hadden hem al eerder ontdekt en er was afgesproken dat als de dochter van de eigenaar van de manege eraf gegroeid was, hij naar ons toe zou komen. En dat was dus even later ook zo. Toen zijn we bij P.C. De Trouwe Vriendjes gegaan in Oosteind, omdat wij daar ook wonen, en toen reden we in Kring Breda. Met Moonlight en mij ging alles goed en we behaalden vele prijzen en mochten in de L1 en L2 door naar de kampioenschappen. Ook in de M1 mochten we dit, maar Moonlight werd kreupel. Hij had een losse hoefwand en het zou wel een half jaar duren voordat ik weer op hem kon rijden. Toen hebben we besloten er een andere pony bij te kopen. Dit werd Diablo, deze niet al te vlugge pony is vanuit Nieuw Leusen afgereisd naar Oosteind. Toen Moonlight deze pony zag komen kreeg hij er weer verschrikkelijk veel zin in en was in een zeer korte tijd weer beter. Toen heb ik een hele tijd twee C-pony’s gereden.

Moonlight was weer helemaal genezen en we kwalificeerden ons weer voor de Brabantse Kampioenschappen. Ook dit keer weer in de M1. Ook Diablo mocht door zowel met dressuur in de klasse L1 als met springen in de klasse B. Moonlight liet zien dat hij er echt op gebrand was om weer naar de kampioenschappen te gaan, maar enkele dagen ervoor was hij weer kreupel, nu was het een ontsteking. Drie dagen lang in de soda en toen werd hij ook nog eens ernstig verkouden. Toen bleef er nog maar één dag over om te trainen. We lieten ons van onze beste kant zien en werden Brabants Kampioen. Met Diablo werd ik vijfde in de L1 dressuur. Met Moonlight mocht ik door naar de Nederlandse Kampioenschappen en we eindigden als vijfde.

Omdat allebei de pony’s op een gegeven moment in de M klasse moesten starten hebben we toen besloten Diablo te verkopen. Op dat moment reed ik nog één pony en hebben we rustig naar een D-pony gezocht. Ook zijn we toen lid geworden bij P.C. Hippos in Gorinchem en hebben we de overstap gemaakt naar Zuid-Holland, naar Kring Merwede.

Na een tijdje hadden we een D-pony gevonden waarvan we dachten dat deze ons wel wat leek. Deze pony kwam uit Groningen en het was een mooie palomino ruin. Toen wij hem kochten was hij zeven jaar. Zijn naam is Hamahr du Bois. Omdat hij tot zijn zes jaar als schouwhengst was gebruikt was hij niet makkelijk en vaak erg lastig. Hij kende vrij weinig maar ik moest in de L2 starten omdat ik op dat moment met Moonlight in de Z2 startte. In de zomer ging ik toen met beide pony’s naar de Zuid Hollandse Kampioenschappen. Hamahr was daar zo vervelend en liep zo te klieren dat de jury zelfs uit haar auto stapte en kwam vertellen dat ze het zo zielig voor mij vond. Ik eindigde daar op een 27e plaats.

Met mijn C-pony ging het gelukkig beter en werd ik Zuid-Hollands Kampioen en werden we afgevaardigd naar de Nederlandse Kampioenschappen. Hier behaalden we in de klasse C Z1/Z2 een mooie derde plaats.

Het seizoen erna startte ik weer met beide pony’s op de Zuid-Hollandse Kampioenschappen. Ik moest al vroeg starten met mijn C-pony en deze proef ging erg goed, tot onderdeel acht. Toen belde de jury en vertelde dat ik de verkeerde proef reed. Het bleek echter dat de jury zelf met een verkeerde proef voor haar neus zat en na een kwartier had ze eindelijk de juiste proef. Moonlight had ondertussen een overvolle blaas maar we moesten natuurlijk toch helemaal opnieuw starten. We werden wel Zuid-Hollands Kampioen maar we hadden geen 60% en dus zat er dat seizoen geen NK voor ons in. Omdat ik zo teleurgesteld was omdat dit het laatste seizoen was voor ons tweeën, was ik ook extra gedreven om met mijn D-pony zo goed mogelijk te rijden. We zetten een keurige proef neer, beter dan toen kon op dat moment niet. We werden Zuid-Hollands Kampioen. Ik was natuurlijk dolgelukkig want dit wilde ik. Zo kon ik toch nog naar het NK. Daar ging het niet zo goed want alles was ook nog niet zo bevestigd, we werden hier 12e.

Afgelopen zomer gingen we weer naar de Zuid-Hollandse Kampioenschappen, dit keer in de M2 met Hamahr du Bois. Moonlight was ondertussen verkocht en naar Zweden vertrokken. Het was een sterk deelnemersveld met onder andere B-kader pony Chamaya du Bois, die ook gefokt is bij stoeterij Van de Bosch. We moesten twee proeven rijden. De eerste proef ging niet goed, de tweede ging echter wel heel goed. De uitslag was spannend. De eerste proef werd ik 5e en de tweede proef werd ik 2e. Met één punt verschil op de nummers 2 en 3 werden we Zuid-Hollands Kampioen in de klasse M2 en verdienden we een startbewijs voor de Hippiade. Tijdens de Hippiade moesten we al als tweede starten. Hamahr liep een hele nette proef en toen de tussenstand opgehangen werd na 17 starts stonden we op kop. Ook toen de totale uitslag kwam bleven we aan de leiding. Ik was dolgelukkig want hier had ik altijd op gehoopt. Wat met mijn C-pony iedere keer net niet lukte was nu wel gelukt. Het scheelde ook nu maar één puntje, maar het was genoeg.

Hamahr is altijd een pony met een eigen willetje maar heeft nu wel laten zien dat ik van hem op aan kan. Ik ben daarom ook erg trots op hem!! Sinds enkele weken starten we nu in de klasse Z1 en ook nu weer laat Hamahr zich van zijn beste kant zien. Ik hoop nog een hele tijd op hem te kunnen blijven rijden en nog volop van hem te kunnen genieten.

Om op de hoogte te blijven van alles wat zich afspeelt rond Rosalie Mol, zie haar website: www.rosaliemol.nl. 

Ned.Kamp. klasse 3 enkelspan paarden

Wim de Groot uit Herwijnen, lid van PSV "Hippos" te Gorinchem reed met zijn paard Pallisto (V. Junior) "de dressuurproef van zijn leven" in de klasse 3 enkelspan paarden, aldus zijn trainer Hans Zumberink. Met zijn dressuurgefokte KWPN-merrie won Wim de dressuur en reed hij een foutloze vaardigheid. Toen was er volgens Wim een goede basis voor de marathon en dat was een prettige uitgangspositie. De vaste groom en dochter van Wim, Lieneke, rijdt Pallisto onder de man en zij zijn nu L1 dressuur. Het paard wordt heel intensief gebruikt en daar worden nu de vruchten van geplukt. En het resultaat was er ook na, want Wim werd Nederlands Kampioen!!

Het bestuur van Kring "Merwede" feliciteert Wim en natuurlijk ook zijn vaste groom en dochter Lieneke met het fantastische resultaat en wenst hen veel succes in de toekomst!

NK Tweespan Pony´s, Tilburg 2006

door Magda Coppoolse en Daniëlle Carrière, De Paardenkrant

Van Kekem overtuigend naar de titel

Was het kampioenschap bij de vierspan pony’s superspannend, bij de tweespannen leek het in Tilburg na de eerste dag al een gelopen race. Karel van Kekem stelde in de vaardigheid orde op zaken en werd kampioen met meer dan twintig punten voorsprong op de nummer twee, Udo de Haan. “Het voelt verschrikkelijk goed. We hebben goed huisgehouden daar.” zegt Karel van Kekem tevreden.

Er waren zes deelnemers in het kampioenschap tweespan pony’s. Udo de Haan begon zijn wedstrijd heel sterk met de overwinning in de dressuur. Karel van Kekem volgde hem echter op nog geen punt verschil. “We reden een hele goede dressuurproef.” legt Van Kekem uit. “Zo hier en daar nog iets spanning, waardoor het in de buiging nog niet helemaal ging zoals ik wilde, maar voor de overgangen hadden we verschillende negens en dat liep ook goed.” De dressuur gaat het hele jaar al lekker met de nieuwe jonge pony Hero (5 jaar) naast zijn vader Amacho. Die pony loopt dit jaar pas voor het eerst mee en Van Kekem komt al steeds dichter bij de magische 40-strafpuntengrens in de buurt.

De vaardigheid gooide voor heel wat rijders roet in het eten. Ewoud Boom reed er maar liefst drie ballen af en Udo de Haan zag twee ballen rollen maar kreeg ook een berg tijdfouten. Karel van Kekem liet als enige alles liggen en bouwde zo een riante voorsprong op.

“Toen ik de vaardigheid reed, wist ik mijn dressuurpunten nog niet.” licht van Kekem toe. “Ik wilde zorgen dat ik zeker tien punten voorsprong opbouwde op Ewoud Boom, die in de marathon zo’n verschil wel kan dichtrijden. Ik kon de tijd net niet halen, maar het liep super: geen ballen!”

Als Van Kekem zijn marathon heelhuids zou uitrijden was hij al verzekerd van de titel. Maar rustig rijden komt niet voor in zijn woordenboek. Hij wist dat hij zijn verstand er bij moest houden om kampioen te worden. Een degelijke marathon was het resultaat.

“In België, de laatste wedstrijd voor deze, kwam ik erachter dat ik de pony’s steeds te kort had ingespannen voor de marathon. Dan gaan ze wringen tegen elkaar en dat kost kracht. Nu heb ik ze langer gezet en dat ging super. Manon van Kasteren reed voor me en Ewoud Boom na me en het was telkens spannend als ze de tijden omriepen. Het liep lekker en toen kwam ik bij hindernis 7, de waterhindernis. Daar was ik vorig jaar ondersteboven gegaan en dat moest me nu niet weer gebeuren. Ik had zo’n voorsprong dat ik er echt voorzichtig heb gereden.”

“Erg blij ben ik dat mijn zoon Mark dit seizoen voor het eerst bij me achterop staat. Die heeft nooit iets met paarden gehad, maar hij heeft de taak van groom heel goed van mijn vrouw overgenomen. Ik voel me erg veilig met hem in de marathon en kan dan voluit rijden. Je bent namelijk zo sterk als de zwakste schakel.” legt Van Kekem uit.

In de marathon reed hij sterk, zonder te veel risico’s. In het eindklassement was de voorsprong op reservekampioen Udo de Haan enorm: ruim twintig punten. Marathonspecialist Ewoud Boom werd derde. “Dit is een prachtige afsluiting van een goed seizoen.” straalt Van Kekem. “ De pony’s hebben zich doodgevochten en waren maandag enorm stijf. Het was ook een zware marathon. Er waren wat geluiden dat het voor de pony’s beter was geweest om eerder te starten. Er waren nu zoveel aanspanningen geweest dat het traject zwaar werd van de sporen. Maar we waren er niet om vliegen te vangen. Het was een NK en dan mag het ook wel zwaarder zijn. Het waren pittige hindernissen. Echt een kampioenschap waardig.”

Uitslagen NK tweespan pony:

1.Karel van Kekem (115,06); 2.Udo de Haan (136,14); 3.Ewoud Boom (136,18); 4.Manon van Kasteren (139,38); 5. Wolter v.d.Veen (174,99); 6. Gerard de Lange (186,19)

Lichte tour amazone Neel van Klei

Ik ben Neel van Klei. Ik woon samen met mijn vriend Michel Wijnja (en drie honden en vijf katten) in Meerkerk. Ik ben 26 jaar geleden geboren in Gorinchem. Ik was het nakomertje van het gezin dat bestaat uit 1 oudere zus (Janette van Klei, 36 jaar), die ook in de paarden werkt en twee broers, een tweeling (Tymen en Willem, 34 jaar), die vroeger wel hebben gereden maar die nu allebei kraanmachinist zijn.

Toen mijn zus oud genoeg was ging ze op les bij manege Lingebos en al snel volgden de eerste eigen Shetlander en pony. Mijn ouders zijn niet met paarden opgegroeid, maar vonden het wel erg leuk. Al snel kochten ze een oude molen (zonder wieken) in Meerkerk met veel land, waar we dan in het weekend heen gingen omdat we in de stad niet konden spelen. Na enkele jaren gingen we er volledig wonen en kwamen de pony’s ook bij huis te staan. Daar heb ik mijn eerste ritjes en vlieguren gemaakt op onze Shetlander Nouska. Ik was toen een jaar of 4/5. Toen ik 6 jaar was, ben ik op les gegaan bij manege de Lockhorst in Sliedrecht. Op mijn zevende kreeg ik mijn eerste pony Signeur, een Welshpony van 1.44 meter. Toen is het echte rijden begonnen.

In datzelfde jaar kwam mijn zus thuis met het verhaal dat er een manege in Noordeloos te koop stond. Mijn ondernemende ouders zagen er een uitdaging in en we verhuisden naar Noordeloos. Ik weet nog dat we daar kwamen en dat er geen slaapkamer of woonkamer was. In het begin sliepen we met zijn allen in de oude kegelbaan en later in een ruimte naast de kantine. We noemden de manege de “Giessenlanderij”. Na enkele maanden had mijn vader al aardig wat verbouwd en kreeg ieder zijn eigen plekkie.

Ondertussen was mijn interesse in mijn pony erg afgezwakt. Mijn ouders stelden me voor de keus: of je gaat er fanatiek mee rijden en hem zelf verzorgen, of hij gaat de manegelessen in. Nou, die keus was snel gemaakt, de eerste natuurlijk. Sindsdien ben ik nooit meer gestopt met rijden. Mijn zus deed de Orun opleiding in Ermelo en we hadden de manege goed aan het draaien. Mijn vader werkte ondertussen ook fulltime mee en was gestopt met zijn winkel.

Mijn zus en ik hadden allebei les van Dikkie van den Boogaart en later kreeg ze ook les van Coby van Baalen. Ik ging als klein meisje vaak mee kijken en soms mocht ik ook meerijden. Ik raakte bevriend met de dochter van Coby, Marlies, en zat er bijna elke vakantie en de weekenden. Ik reed ondertussen met mijn pony Signeur Z dressuur bij de NPC. Ik was vrij groot voor mijn leeftijd, dus ik groeide er al snel uit. Het geval was dat Marlies niet zo groot was maar wel een grote pony had, en toen hebben we van pony geruild. Zij op Signeur en ik op Moncherie, dat klikte goed. Marlies heeft met hem de KNF kampioenschappen gereden en werd tweede. En ik werd in 1992 met Moncherie Nederlands Kampioen in het M en met mijn andere pony, Amon, Nederlands Kampioen van het Z bij de NPC. Marlies kreeg al vrij snel een andere pony en toen heeft Arietje van Baalen op Signeur gereden. Ik heb tussendoor nog een andere pony gehad, Prins Areb, maar 3 pony’s na school was teveel, dus die is verkocht. Ik heb bij Coby heel veel geleerd en ging ook veel mee op wedstrijd om te groomen.

Vanwege mijn lengte ging ik op mijn veertiende al over op de paarden. Moncherie was ondertussen weer terug naar Van Baalen en Amon werd verkocht naar Duitsland - het was een E-pony, dus ik kon niet meedoen aan de selecties voor het EK. Mijn eerste paard was La Fontaine, een schimmel ruin van Uniform. Ik heb hem gereden tot het Z1, toen kreeg ´ie hoefkatrol en atrose en was het afgelopen.

Ondertussen hadden we twee driejarige zelfgefokte merries die zadelmak gemaakt moesten worden. Het leuke was dat die uit twee manegepaarden gefokt waren, Resi en Irma. Ik maakte ze samen met mijn zus zadelmak en ging verder met de dochter van Resi, genaamd Amber. Het was een beetje een gevoelig dier maar dat paste mij wel. Bij de pony’s leste ik inmiddels via de ABDS (nu Rabobank) trainingen bij Frenk Jespers in Teteringen, en bij de paarden volgde hetzelfde. In het jaar dat ik examen deed op de LAS sloeg Amber achterover bij het longeren. Daarna volgde een moeilijke tijd. Met veel rust en geduld en lessen van Frenk heb ik haar tot het Z2 gereden.

Na mijn examen heb ik zo´n anderhalf jaar de manege draaiende gehouden en toen begon ik aan de Orun cursus te Ermelo. Mijn zus was ondertussen wegens privé omstandigheden gestopt met de manege. Ik besloot om het over te nemen. Helaas moest ook ik om dezelfde redenen ermee stoppen. We waren achteraf gezien veel te jong en het was gewoon te veel. Erop terugkijkend, hebben we hele mooie en goede jaren gehad met heel veel klanten en veel mooie wedstrijden van NPC en NBVR. Mijn ouders hebben er altijd hard voor gewerkt en alles voor ons gedaan, maar dat heeft zijn tol geëist. Mijn vader is helaas op veel te jonge leeftijd (60 jaar) in 2003 overleden. Mijn moeder heeft nog tot vorig jaar op de manege, dat geen bedrijf meer was, gewoond. Nu is het overgenomen door Miranda de Jong en Bets van de Ploeg, die het opnieuw gestart zijn.

Nadat ik uit huis ging in 1998, heb ik een jaar als groom voor Arnoud Sekreve van de Gouwberg te Roosendaal gewerkt. Ondertussen rondde ik de Orun opleiding af op het paard van mijn zus, waar ik toen ook bij woonde. Zelf had ik toen het paard Leon, van Pion, die ik L startte, maar ik moest hem om financiële redenen verkopen.

Via de Orun cursus kwam ik bij Rien v.d. Schaft terecht, waar ik veel geleerd heb en een leuke tijd had. Na een jaar daar gewerkt te hebben ging ik samenwonen met Michel (waar ik sinds 1997 mee samen ben) in Gorinchem. De afstand naar Apeldoorn werd te groot en ik werd postbode (ja, je leest ´t goed!) in Gorinchem. Daarnaast reed ik 4 periodes van 10 weken de R- en de S-jaargang van de hengsten die het verrichtingsonderzoek van het KWPN volgden in Ermelo, dat was gaaf! Ik kwam daar via Frenk Jespers. Die vroeg later of ik bij hem wilde komen werken en dat gebeurde in 2002. Ondertussen reed ik wat paarden van andere mensen en gaf wat lessen.

Bij Frenk kreeg ik de kans om wat meer op wedstrijd te gaan met meerdere paarden. Het paard waar ik daar mee begon in de L, en nu nog rijd, is de Clavecimbel ruin Oasis. Op dit moment start ik hem in de Lichte Tour en ik wil volgend jaar de overstap maken naar de Inter 2 en daarna de Grand Prix. Als dat lukt is er weer een droom uitgekomen! Het is alleen wel erg moeilijk hoor!

Bij Frenk heb ik meerdere paarden uitgebracht, ook van andere mensen, waaronder:

Momenteel werk ik 32 uur in de week bij Frenk. Bij hem staat ook mijn eigen paard Byoux (v. Bachelor), die op dit moment Z1 start, in pension. Daarnaast geef ik zo´n 15 uur privé en verenigingslessen, onder andere aan Hippos te Gorinchem (waar ik zelf ook lid ben), de Waddensteinruiters te Asperen, P.C. De Trouwe Vriendjes en L.R. Eendracht te Oosteind, R.V. Margrietruiters te Sprang-Capelle en L.R. Oudendijk. Het is een aardig volle werkweek, vooral als ik in het weekend ook nog op wedstrijd ga, maar ik vind het erg leuk om te doen en heb er tenslotte zelf voor gekozen. Iedereen “in de paarden” weet dat er veel tijd en energie in gaat zitten, maar je krijgt er genoeg moois voor terug!

Ik geloof dat dit in grote lijnen mijn hippische loopbaan is tot nu toe. Ik wens iedereen nog heel veel succes en plezier in de sport en zorg dat jezelf en je paard gezond blijft! Succes allemaal,

Neel van Klei

Menners in Kring Merwede

Er zijn nu, zomer 2006, bij vier verenigingen in onze kring menactiviteiten. Deze activiteiten bestaan uit het geven van lessen aan recreanten of startkaarthouders. Tevens worden er menwedstrijden georganiseerd.

Zo is door Hippos een Indoor georganiseerd voor de wintercompetitie van de Regio. Door de Stuwruiters werd een Outdoorwedstrijd Dressuur /Vaardigheid georganiseerd. Bij de Biesboschruiters is tijdens de Kringkampioenschappen ook Dressuur/Vaardigheid verreden.

In onze kring zijn ongeveer 20 startkaarthouders. De meeste rijden samengesteld.

Karel en Arjo van Kekem rijden met hun tweespan en enkelspan Hackneys in de Klasse 4. Dit is de Topsport klasse en die rijden ook internationaal. In 2005 heeft Karel mee mogen rijden op de wereldkampioenschappen in Engeland. Daardoor is hij nu lid van het A kader van de KNHS.

Dit jaar zijn Karel en Arjo naar Denemarken geweest naar de locatie waar in 2007 het WK wordt verreden. Karel heeft daar de wedstrijd gewonnen. De hele wereldtop in zijn klasse was daar aanwezig, Arjo werd daar zeer verdienstelijk vierde in zijn klasse. Karel en Arjo zijn lid van Hippos. Tevens rijden namens Hippos Joost Bedet, Simone Bruys en Wim de Groot. Alle drie rijden zij Klasse 3, dus onder Topsport is dit de hoogste klasse in de breedtesport.

Joost is met zijn  tweespan paarden in 2005 KNHS kampioen sgw mennen geworden. Dit jaar is hij wederom geselecteerd voor de KNHS kampioenschappen. Simone rijdt met haar tweespan ponies sterk mee. Helaas door materiaalpech ging voor haar in 2005 het KNHS kampioenschap verloren. Dit jaar hoopt zij op een hoge klassering tijdens de KNHS kampioenschappen. Wim rijdt dit jaar met zijn enkelspan paard zeer goed mee. In 2005 werd hij zevende bij de KNHS kampioenschappen. Dit was een goede prestatie ondanks zijn blessure. Dit jaar heeft hij zich al geselecteerd voor de kampioenschappen en wil gaan voor een topplaats.

Govert de Koning en Peter Baars rijden tweespan ponies Klasse 3. Alle twee hebben vorig jaar zeer goed gepresteerd tijdens de KNHS kampioenschappen.  

Govert is vorig jaar district kampioen geworden zowel Indoor als Outdoor. Dit jaar heeft hij het Outdoorkampioenschap weer gewonnen. Hij lijkt geen moeite te hebben met de hogere klasse die hij nu rijdt. Peter rijdt dit jaar sterker dan voorheen. Hij is in het dressuuronderdeel hard vooruit gegaan en staat op scherp voor de andere wedstrijden dit jaar. Zij zijn beiden lid van de Killesteynruiters.

Arie van Zanten, lid van Stuwruiters, rijdt met zijn vierspan ponies heel goed mee. Arie weet te imponeren tijdens de wedstrijden door de werklust van zijn prachtige vierspan schimmels zowel tijdens de indoor als outdoor wedstrijden.

Daarnaast rijden er nog verschillende combinaties alleen dressuur en vaardigheid.

Bij de Giessenruiters en de Stuwruiters worden er ook nog verschillende lessen gegeven aan recreatiemenners. Misschien worden dat in de toekomst onze wedstrijdmenners.

Als jullie dit lezen, zullen jullie begrijpen dat in onze kring de Menafdeling weliswaar niet groot is, maar wel over zeer veel kwaliteit beschikt. In geen van de andere disciplines van de ruitersport in onze kring zijn zoveel afvaardigingen naar de KNHS kampioenschappen.

Successen op pony-EK 2006

Onze Kringgenoten Angela Krooswijk en Maria van den Dungen, beiden uitkomend voor De Biesboschruiters, hebben succes geboekt op het Europees Kampioenschap dressuur in het Franse Saumur.

Samen met Laurens Sliepenbeek (Hoby) en Michelle van Lanen (Basalt) wonnen zij de zilveren teammedaille in de landenwedstrijd! Zie foto rechts, met vlnr: Maria van den Dungen, bondscoach Mieke de Kok, Michelle van Lanen, Angela Krooswijk en Laurens Sliepenbeek.

De zondag was een geweldige slotdag van het EK pony's voor de veertienjarige debutante Angela Krooswijk (Prinsenbeek) en meervoudig EK-medaillewinnaar Power and Paint DVB (foto links). De eerste twee dagen waren al super met twee vijfde plaatsen en scores boven de 70%. Op de finaledag deden Angela en Power er nog een schepje boven op: een super geconcentreerde en foutloos gereden proef brachten de score naar 72,85%, goed voor de individuele bronzen medaille!

Michelle van Lanen (Uden) kon haar foutloze proef van vrijdag niet herhalen. Basalt schrok een keer en de combinatie werd negende. Net achter Laurens Sliepenbeek (Naarden), die met Hoby zijn allerlaatste keer de ring inreed. De benjamin van het team, Maria van den Dungen (Amsterdam) met Milkshake, debuteerde met een keurige twaalfde plaats met 67,20 procent (foto rechts).

Foto team en foto Angela: dressuurstal Van Baalen

Kringlid dubbel Europees Kampioen

Kringgenoten Angela en Maria in pony EK-team 2006

Bondscoach Mieke de Kok heeft de namen bekendgemaakt van de geselecteerden voor het Nederlandse ponydressuurteam dat gaat deelnemen aan de Europese Pony Kampioenschappen 2006, die van 25-30 juli in het Franse Saumur worden gehouden.

Haar besluit is gebaseerd op de resultaten die de A- en B-ponykaderleden in het outdoor seizoen van 2006 hebben behaald, met name op de internationale wedstrijden van Saumur, Wouwse Plantage en Stadl Paura.

Het EK-team van 2006 omvat de volgende combinaties:

• Angela Krooswijk - Power and Paint
• Laurens Sliepenbeek - Hoby
• Maria van den Dungen - Milkshake
• Michelle van Lanen - Basalt
  • Reserve: Lotte Jansen - Oosteind's Rocco

Amsterdam, 25.06.2006:

De twaalfjarige Maria van den Dungen (Amsterdam) is nu ook met haar tweede pony Hertenhofs Sunlight in het A-kader opgenomen. Deze koffievos, die vorig jaar onder Astrid Langeberg nog individueel brons op het E.K. won, werd met Maria reserve-regiokampioen deze winter. Na de uitstekende prestaties van deze combinatie op het CDI-P Le Touquet (FRA) - individuele proef 1e met 70,900%; vierde in de kur met 72,583% - besloot chef d’equipe Mieke de Kok om Sunlight in het A-kader te plaatsen. Van den Dungen is op dit moment de enige Nederlandse jeugdruiter met twee pony’s in het A-kader.

Lianne Crielaard op weg naar GP

De 31-jarige Lianne Crielaard, lid van LR Emmickhoven, is docente economie aan het Altena College in haar woonplaats Sleeuwijk. In haar vrije tijd werkt deze Lichte Toer amazone, begeleid door haar instructeur Frenk Jespers, in een hoog tempo aan de overstap naar de Grand Prix. Lianne vertelt over de paardenmomenten in haar leven:

Wendy

Mijn paardensport begon in 1984 toen ik als 9 jarige mijn eerste pony Wendy kreeg. Ze was niet mooi toen ik haar kreeg, maar de liefste en makste pony van de wereld. Samen groeiden we de dressuursport in en Wendy werd een chique en superbrave wedstrijdpony waar ik alles mee kon doen. Helaas kwam ze om bij een auto-ongeluk, ik was toen net 13 jaar geworden.

David

Moerputten David werd haar opvolger, tevens een New Forest, maar met een veel vuriger karakter. Tot mijn 16e boekte ik veel successen met hem, tot op Z internationaal niveau.

Inmiddels dwong mijn groei mij naar de paarden. Daarom mocht Dave in 1991 naar een nieuwe bazin in Zaltbommel.

Goldwin

Bij de boer tegenover kocht ik de volkomen onbeleerde 3-jarige bruine ruin die ik Goldwin noemde. Hij was een nakomeling van Kaiserstern (Engels volbloed), terwijl zijn moeder Thera een volle tuiger was. Dit gaf hem zijn imposante uitstraling maar ook zijn temperamentvolle karakter! Met hem heb ik alle facetten van het paarden houden geleerd, niet altijd via de gemakkelijkste weg… Gelukkig leerde ik mijn linkerbeen altijd links van de paardenrug te houden en mijn rechterbeen rechts, op die manier eindigde ik altijd terug in het zadel. Ondanks de moeizame leerschool, wonnen we vaak en schopten we het tot het National niveau ZZ-Licht, waar we zelfs ook nog wat successen op onze naam mochten zetten. Het werd tijd voor een jonger paard, Goldwin was inmiddels uitgegroeid tot een ervaren wedstrijdpaard. Via Toin Hoefs verkocht ik hem naar Japan en ging ik zelf op zoek naar een jong en onervaren dier.

Ovidius

Bij Tanja Awater in Haarsteeg vond ik een aardige, brave en vooral handige vos-ruin, een nakomeling van D-Day, die Ovidius heet. Zijn handigheid en ritmische swing bracht mij er toe hem te kopen. Met een beetje geluk zou ik de M dressuur wel halen dacht ik, en zou ik er een leuk dressuurpaard van kunnen maken. Maar de allereerste wedstrijd beloofde een ruimer perspectief: we behaalden de monsterscore van 186 punten!! Binnen vier wedstrijden in de L dressuur hadden we 10 winstpunten verzameld en mochten we M1 starten. In die klasse hadden we 2 wedstrijden nodig voor het behalen van de nodige winstpunten, en werden we bovendien kampioen van Zuid Holland en Noord Brabant. Dus mochten we naar de Nederlandse Kampioenschappen (de Levade), waar we niet onverdienstelijk 7e eindigde. Inmiddels waren we in de klasse M2 gestart en vóór ons eerste wedstrijdjaar erop zat, waren we Z1 met winstpunten. In de jaren die volgden behaalden we vele successen en kampioenschapstitels. Inmiddels komen we uit in de Nationale klasse Lichte Tour: de Prix St. George en de Intermediaire I.

Rex

Ondertussen leidde ik Rex op: een hele grote bruine ruin, afstammeling van Monaco. Vanaf zijn derde, onbeleerd, tot ZZ-Licht nu hij bijna 8 is. Rex is een sterk en imposant paard. Inmiddels is hij verkocht, een avontuur wat hem waarschijnlijk in Amerika zal brengen.

Umoja

Deze keer heb ik mijn nieuwe uitdaging gezocht in een merrie. Mijn mooie zwarte schoonheid is een dochter van Jazz, momenteel wel de bekendste dressuur-vererver. Het doel van dressuur is het vormen van een eenheid met je paard, daarom heb ik haar Umoja genoemd: Swahili (Zuid Afrikaans) voor eenheid, saamhorigheid.

Met Ovidius in het hoge dressuurwerk en Umoja als aankomend talent, gaan we ambitieus en enthousiast samen met mijn nieuwe sponsor Eden Moments (Ellen van Eden´s in Zaltbommel gevestigde Personal Assistant Service) onze sporttoekomst in, met als hoogste doel… de Grand Prix!

v.l.n.r.: Ovidius, groom Rianne van Silfhout, Lianne Crielaard, Ellen van Eden (Eden Moments)

Endurance topper in Kring Merwede

Angela Krooswijk in A-kader

Maria van den Dungen in A-kader

Amsterdam, 3 mei 2006 - De twaalfjarige "Biesboschruiter" Maria van den Dungen (Amsterdam) is na haar uitstekende prestaties op het internationale concours in Saumur (FRA) in het A-kader opgenomen. Met de stekelvos Milkshake reed zij zich duidelijk in de schijnwerpers door als derde beste Nederlandse combinatie op een 9de plaats in de individuele finale van het CDI-P Saumur te eindigen. Chef d’equipe Mieke de Kok besloot dan ook meteen om Van den Dungen aan het pony A-kader toe te voegen.

Van den Dungen is aan een bijzonder sterk seizoen op het hoogste ponyniveau begonnen en heeft al fraaie prestaties met haar twee ervaren toppony’s Milkshake en Hertenhof’s Sunlight neergezet. Met Milkshake behaalde ze de titels van kringkampioen en regiokampioen in Zuid-Holland, met Hertenhof’s Sunlight, die vorig jaar onder Astrid Langeberg nog individueel brons op het E.K. won, werd ze reserve-regiokampioen. Vervolgens werd Maria vierde met Milkshake op het KNHS indoorkampioenschap in Wanroij.

Van den Dungen, die door Alex van Silfhout en jurylid Kees Verhoeven begeleid wordt, hoopt dit jaar met het Nederlandse team te kunnen deelnemen aan het Europese ponykampioenschap in Saumur. Maria’s volgende haltes op de route naar het E.K. zijn het CDI-P Wouwse Plantage en het CDI-P Willands (SWE).

Ned. Res.Kamp. Indoor 2006

Mijn vader heeft Valentino aangekocht op 4-jarige leeftijd. Het eerste halfjaar dat ik met hem ben gaan rijden was het haat en nijd tussen ons; ik kon hem niet uitstaan en hij mij al helemaal niet. Na een half jaar ging het al wat beter en na een jaar werden we zelfs maatjes, de wedstrijden verliepen steeds beter en binnen 1 jaar waren we vanaf de L naar de Z1 gestroomd. Valentino had in de Z1 zijn eerste Nederlands kampioenschap, en in de Z2 was dit zijn derde en ook zijn laatste.

Ik train al ruim 7 jaar bij Francis Verbeek en ik ben nu anderhalf jaar bij Mattie Boomaarts, zonder hem was het allemaal niet gelukt.

2005 was een goed jaar voor Valentino en mij. Op de indoor Nederlandse kampioenschappen na - in totaal werden we 9de; ik stond bij 2 jury's 2de en bij 1 jury één-na-laatste, daar was ik even ziek van. In Almelo wonnen we de voorselectie van de Hippo Zorg dressuur cup. In Zelhem wonnen we de finale van de Z2. Tijdens de Nederlandse outdoorkampioenschappen zijn we 4de geworden.

Een paar dagen voor de halve finale van Hippo Zorg die in Zuidlaren gehouden werd, gleed ik met een ander paard uit waardoor ik een hersenschudding had. Toch wou ik graag rijden in Zuidlaren, dat heb ik dus gedaan. Echt goed ging het niet, want langs de kant dachten ze dat ik om zou vallen, zo langzaam gingen we (terwijl ik dacht dat we de snelste tijd zouden hebben). Maar goed, de volgende dag was de kür aan de beurt. Die ging beter, alleen was Valentino een beetje bang. Het was uiteindelijk toch nog geluk bij een ongeluk, want hij werd in het eindklassement 5de, en de beste 6 mochten door.

We hadden volop getraind voor Maastricht, we waren er helemaal klaar voor. Met losrijden ging het allemaal goed. Met volle moed gingen we naar de hoofdring. En jawel hoor, Valentino stond binnen 1 seconde weer bij de uitgang - ik voelde zijn hart door het zadel heen kloppen. Omdat we inmiddels maatjes waren geworden heeft hij een goede proef gelopen en dat heeft hij echt voor mij gedaan, want als het aan hem had gelegen waren we allang weer in Budel geweest. De tweede dag moest de kür gereden worden. Ik dacht: nu gaat het gebeuren, want hij kent de baan. Wat kan er nog fout gaan? Dat had ik dus goed mis. Dit keer had Valentino besloten om maar helemaal niet de hoofdring in te gaan. Na enig twijfelen gingen we toch beginnen. Valentino kan stappen voor een 9, maar in mijn kür zit de staplijn richting de B en daar staat normaal geen jurytafel. Dat liet hij ook heel goed merken - hij dacht: "laat ik eens een rechtsomkeert maken". Op wat spanningsfouten na, heeft hij het super gedaan. We zijn in het eindklassement ook 2de geworden.

Toen kwam de Zuid-Hollandse. Daar ben ik er achter gekomen dat ik nooit meer moet denken: "hij is al op zoveel plaatsen geweest, hij kan nou toch niet meer bang zijn". Dus wel... alleen maar voor een stomme deur, daar kreeg ik hem met geen mogelijkheid langs. Gelukkig werden we 10de en mocht ik nog net naar de Nederlandse.

In Liempde werd de voorselectie voor Indoor Brabant gehouden. Daar liep hij zoals hij het kan. Zijn scores waren daar ook over de 70%.

Op de Nederlandse was ik zelf over de klassieke proef wel tevreden, maar ik geloof dat ik ook de enige was. Mattie en de rest vonden het allemaal te braaf. We werden hier 3de en mochten terugkomen voor de kür. Ik had er alles aan gedaan om maar niet braaf te rijden, maar helaas slopen er wat fouten in, en Valentino had zijn pijp leeg. Toch ben ik heel trots op Valentino dat hij mij naar een tweede plaats heeft gebracht.

De laatste keer dat ik met Valentino in de klasse Z2 startte was op Indoor Brabant. Valentino kreeg hier de schrik van zijn leven, hij durfde de baan niet rond. In zijn achteruit heb ik hem er maar langs gestuurd, dat was de enige mogelijkheid. In de proef zelf was hij heel goed aan mijn been, maar door de spanning kwam de één na de andere fout. We werden 6de met 65,40%. Het enige wat ik kon denken was: "hij heeft een ieder geval er weer een trauma bij".

Over een paar weken maken we de overstap naar het ZZ Licht. Samen met mijn andere paard Pavarotti, die ik in de lichte tour start, gaan we op pad. Met mijn andere paard Tristan blijf ik Z2 rijden. En met Creool mag ik 21 april op Jumping Amsterdam rijden; dat gaat ook wat worden, want dat is zo'n zelfde held als Valentino!

Ilse van Cranenbroek, 24.03.2006

Regiokamp. èn Res.Kamp. Indoor 2006